سلامتی

یه دوسالی هست نفس تنگی و درد قفسه سینه دارم که هیج اهمیتی بهش نمیدادم. تا اینکه این اواخر منو از کار و زندگی انداخت و پاشدم رفتم دکتر. اونم کم نگذاشت و بعد اِکو قلب و این داستانا ورداشت تو دفترچه سی تی آنژیوگرافی نوشت و روی اون قید کرد اورژانسی. حالا من خونسرد. پدر و مادر رو چه کنیم! این شد که امروز رفتم و نوبت گرفتم برای یکشنبه. ساعت 9 صبح. دکتره که بهم نوبت داد خودش عامل اصلی مشکل قلبی بود از بس استرس داد! کلی هم دارو نوشت که صبح با خودت بیار و بیا. و حتما حتما یه همراه داشته باشی. خدا میدونه چه بلایی می خوان سرم بیارن.
خلاصه اینکه قبل از اینکه کار به جاهای باریک بکشه قدر سلامتی رو بدونید و پیشگیری کنید. البته که هنوزم من فکر میکنم هیچی نیست اینا همش یه درس که به سلامتیم بیش از هرچیزی اهمیت بدم. ولی خب سر به هوایی سر جاشه هنوز.

فردا یا به عبارتی امروز 6 و 25 دقیقه صبح میریم رصد به مقصد کویر مرکزی؛ روستای خرانق. آب و هوا رو چک کردم و مثل اینکه قرار نیست ابری بشه و قراره یه 12 ساعتی از آسمون پرستاره لذت ببریم. البته دم صبح نوشته کمی ابر میاد که اونم فکر کنم برای زیباتر کردن طلوع خورشیدِ. یه نواختر هم توی صورت فلکی قوس پیدا شده که امیدوارم بتونیم با تلسکوپ یا دوچشمی شکارش کنیم.

پ ن: این چند روزه که گذشت همش می خواستم بیام از اختتامیه هفته جهانی فضا بنویسم و اتفاقات خوب و بدش ولی فرصت نشد. خلاصه بگم که هم اتفاقات خوبی افتاد هم اتفاقات بد. ولی خداروشکر نتیجه کلی خیلی خوب بود و امیدواریم به بهتر شدن.